Ik snap heel goed dat je een rijtje instellingen wilt waarmee je meteen op pad kunt. Dat geeft houvast. Alleen: een hond die rustig ligt in het avondlicht vraagt iets anders dan een hond die door een donker bos rent. Begin daarom bij de foto die je wilt maken.
Kies eerst wat je scherp wilt hebben
Bij een actiefoto geef je een korte sluitertijd vaak voorrang. Mijn advies voor actiefotografie is 1/1250 seconde of korter, afhankelijk van de snelheid van de hond. Bij een snelle sprint of sprong kan een nog kortere sluitertijd nodig zijn. Controleer daarom altijd de ogen en poten. Bij een rustig portret kun je soms langer belichten, maar blijf rekening houden met kleine bewegingen.
Wil je vooral de ogen scherp en de achtergrond zacht? Dan kan een groter diafragma passen. Wil je meer van de kop scherp of meerdere honden naast elkaar? Dan heb je mogelijk meer scherptediepte nodig. Probeer bijvoorbeeld f/4 of f/5.6 en controleer ook de honden die iets verder naar achteren staan.
Laat je ISO aansluiten op je keuzes
Sluitertijd, diafragma en ISO werken samen. Als je sluitertijd korter wordt, moet je het verschil in belichting ergens opvangen. Dat kan met je diafragma, je ISO of door een plek met meer licht te kiezen.
Auto ISO kan handig zijn als je camera dat goed ondersteunt. Controleer wel je belichting en de ingestelde grenzen. Een extreem lage ISO is geen doel op zichzelf als je daardoor de beweging niet scherp krijgt.
Vergeet je autofocus en je standpunt niet
Voor een bewegende hond gebruik je meestal continue autofocus, zoals Servo AF of AF-C. Oogdetectie voor dieren kan je daarbij ondersteunen. Controleer waar de camera werkelijk scherpstelt en leer de mogelijkheden van jouw eigen camera kennen.
En kijk daarna verder dan die instellingen. Waar valt het licht? Wat gebeurt er achter de hond? Moet jij iets lager liggen of een stukje naar links? Juist compositie, locatie en je eigen positie hebben enorm veel invloed op het eindbeeld.